Matka Boża Łoniowska

Krótka historia figury Matki Bożej Łoniowskiej
Figura Matki Bożej Łoniowskiej została podarowana parafii w 2010 r. przez Łucję i Stanisława Jasińskich, którzy mieli w Łoniowej dwór i posiadłość. Została zakupiona w 1900 roku w Lourdes we Francji. Najpierw Figura była umieszczona na oszklonej werandzie w dworku Państwa Jasińskich. Po sprzedaży posiadłości figura została przeniesiona na Pomorze do majątku Kołat koło Dobrzynia i umieszczona w nowo wybudowanej grocie przy drodze. W czasie II Wojny Światowej Figura Matki Bożej została przez Niemców wyjęta z groty i zbezczeszczona, tzn. wrzucona do rzeki Drwęcy. Wyłowiła ją pewna wiejska kobieta i przechowała do końca wojny.
Po wojnie rodzina odzyskała figurę, bez polichromii, bez nóg i rąk. Po renowacji stanęła znów w grocie w Kołacie. Po upaństwowieniu majątku przez władze komunistyczne Państwo Jasińscy musieli opuścić Kołat i zabrali figurę do Warszawy.
Wobec zbliżającego się kresu ziemskiej wędrówki córka Jasińskich Łucja Kitzner – Kędzierska wyraziła pragnienie, aby Figura Matki Bożej – tak silnie związana z Łoniową, znów powróciła do miejsca, z którego zaczęła się Jej wędrówka.
Obecnie Figura Matki Bożej Łoniowskiej znajduje się przy Kościele Łoniowskim w tzw. Szopce Plenerowej, gdzie wysłuchuje próśb i modlitw miejscowych parafian. Figura ma orzeczenie o wartości artystycznej rzeźby wydane przez Dziekana Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; profesora Wojciecha Kurpika.
Ważna korespondencja dotycząca losów Figury
Orzeczenie prof. Wojciecha Kurpika o wartości artystycznej Figury Matki Bożej